Daily Hukamnama Sahib Sri Darbar Sahib 27 April 2025

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚੂਕੈ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਟੇ ਖਰੇ ਪਛਾਣੁ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਸਿਫਤਿ ਸਮਾਇ ॥

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੰਧੁ ਨ ਪਾਇ ॥੪੧॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਪਾਏ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਏ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੈ ਰਹੈ ਸਮਾਏ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਪਤਿ ਊਤਮ ਹੋਇ ॥

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਗਲ ਭਵਣ ਕੀ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥੪੨॥

ਕਵਣ ਮੂਲੁ ਕਵਣ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥

ਤੇਰਾ ਕਵਣੁ ਗੁਰੂ ਜਿਸ ਕਾ ਤੂ ਚੇਲਾ ॥

ਕਵਣ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਹੁ ਨਿਰਾਲੇ ॥

ਬੋਲੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਤੁਮ ਬਾਲੇ ॥

ਏਸੁ ਕਥਾ ਕਾ ਦੇਇ ਬੀਚਾਰੁ ॥

ਭਵਜਲੁ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥੪੩॥

ਪਵਨ ਅਰੰਭੁ ਸਤਿਗੁਰ ਮਤਿ ਵੇਲਾ ॥

ਸਬਦੁ ਗੁਰੂ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਚੇਲਾ ॥

ਅਕਥ ਕਥਾ ਲੇ ਰਹਉ ਨਿਰਾਲਾ ॥

ਨਾਨਕ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥

ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਜਿਤੁ ਕਥਾ ਵੀਚਾਰੀ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਅਗਨਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥੪੪॥

ਮੈਣ ਕੇ ਦੰਤ ਕਿਉ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

ਜਿਤੁ ਗਰਬੁ ਜਾਇ ਸੁ ਕਵਣੁ ਆਹਾਰੁ ॥

ਹਿਵੈ ਕਾ ਘਰੁ ਮੰਦਰੁ ਅਗਨਿ ਪਿਰਾਹਨੁ ॥

ਕਵਨ ਗੁਫਾ ਜਿਤੁ ਰਹੈ ਅਵਾਹਨੁ ॥

ਇਤ ਉਤ ਕਿਸ ਕਉ ਜਾਣਿ ਸਮਾਵੈ ॥

ਕਵਨ ਧਿਆਨੁ ਮਨੁ ਮਨਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪੫॥

ਹਉ ਹਉ ਮੈ ਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ॥

ਦੂਜਾ ਮੇਟੈ ਏਕੋ ਹੋਵੈ ॥

ਜਗੁ ਕਰੜਾ ਮਨਮੁਖੁ ਗਾਵਾਰੁ ॥

ਸਬਦੁ ਕਮਾਈਐ ਖਾਈਐ ਸਾਰੁ ॥

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥

ਨਾਨਕ ਅਗਨਿ ਮਰੈ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ॥੪੬॥

English Transliteration:

guramukh chookai aavan jaan |

guramukh daragah paavai maan |

guramukh khotte khare pachhaan |

guramukh laagai sehaj dhiaan |

guramukh daragah sifat samaae |

naanak guramukh bandh na paae |41|

guramukh naam niranjan paae |

guramukh haumai sabad jalaae |

guramukh saache ke gun gaae |

guramukh saachai rahai samaae |

guramukh saach naam pat aootam hoe |

naanak guramukh sagal bhavan kee sojhee hoe |42|

kavan mool kavan mat velaa |

teraa kavan guroo jis kaa too chelaa |

kavan kathaa le rahahu niraale |

bolai naanak sunahu tum baale |

es kathaa kaa dee beechaar |

bhavajal sabad langhaavanahaar |43|

pavan aranbh satigur mat velaa |

sabad guroo surat dhun chelaa |

akath kathaa le rhau niraalaa |

naanak jug jug gur gopaalaa |

ek sabad jit kathaa veechaaree |

guramukh haumai agan nivaaree |44|

main ke dant kiau khaaeeai saar |

jit garab jaae su kavan aahaar |

hivai kaa ghar mandar agan piraahan |

kavan gufaa jit rahai avaahan |

eit ut kis kau jaan samaavai |

kavan dhiaan man maneh samaavai |45|

hau hau mai mai vichahu khovai |

doojaa mettai eko hovai |

jag kararraa manamukh gaavaar |

sabad kamaaeeai khaaeeai saar |

antar baahar eko jaanai |

naanak agan marai satigur kai bhaanai |46|

Devanagari:

गुरमुखि चूकै आवण जाणु ॥

गुरमुखि दरगह पावै माणु ॥

गुरमुखि खोटे खरे पछाणु ॥

गुरमुखि लागै सहजि धिआनु ॥

गुरमुखि दरगह सिफति समाइ ॥

नानक गुरमुखि बंधु न पाइ ॥४१॥

गुरमुखि नामु निरंजन पाए ॥

गुरमुखि हउमै सबदि जलाए ॥

गुरमुखि साचे के गुण गाए ॥

गुरमुखि साचै रहै समाए ॥

गुरमुखि साचि नामि पति ऊतम होइ ॥

नानक गुरमुखि सगल भवण की सोझी होइ ॥४२॥

कवण मूलु कवण मति वेला ॥

तेरा कवणु गुरू जिस का तू चेला ॥

कवण कथा ले रहहु निराले ॥

बोलै नानकु सुणहु तुम बाले ॥

एसु कथा का देइ बीचारु ॥

भवजलु सबदि लंघावणहारु ॥४३॥

पवन अरंभु सतिगुर मति वेला ॥

सबदु गुरू सुरति धुनि चेला ॥

अकथ कथा ले रहउ निराला ॥

नानक जुगि जुगि गुर गोपाला ॥

एकु सबदु जितु कथा वीचारी ॥

गुरमुखि हउमै अगनि निवारी ॥४४॥

मैण के दंत किउ खाईऐ सारु ॥

जितु गरबु जाइ सु कवणु आहारु ॥

हिवै का घरु मंदरु अगनि पिराहनु ॥

कवन गुफा जितु रहै अवाहनु ॥

इत उत किस कउ जाणि समावै ॥

कवन धिआनु मनु मनहि समावै ॥४५॥

हउ हउ मै मै विचहु खोवै ॥

दूजा मेटै एको होवै ॥

जगु करड़ा मनमुखु गावारु ॥

सबदु कमाईऐ खाईऐ सारु ॥

अंतरि बाहरि एको जाणै ॥

नानक अगनि मरै सतिगुर कै भाणै ॥४६॥

English Translation:

The comings and goings in reincarnation are ended for the Gurmukh.

The Gurmukh is honored in the Court of the Lord.

The Gurmukh distinguishes the true from the false.

The Gurmukh focuses his meditation on the celestial Lord.

In the Court of the Lord, the Gurmukh is absorbed in His Praises.

O Nanak, the Gurmukh is not bound by bonds. ||41||

The Gurmukh obtains the Name of the Immaculate Lord.

Through the Shabad, the Gurmukh burns away his ego.

The Gurmukh sings the Glorious Praises of the True Lord.

The Gurmukh remains absorbed in the True Lord.

Through the True Name, the Gurmukh is honored and exalted.

O Nanak, the Gurmukh understands all the worlds. ||42||

“What is the root, the source of all? What teachings hold for these times?

Who is your guru? Whose disciple are you?

What is that speech, by which you remain unattached?

Listen to what we say, O Nanak, you little boy.

Give us your opinion on what we have said.

How can the Shabad carry us across the terrifying world-ocean?” ||43||

From the air came the beginning. This is the age of the True Guru’s Teachings.

The Shabad is the Guru, upon whom I lovingly focus my consciousness; I am the chaylaa, the disciple.

Speaking the Unspoken Speech, I remain unattached.

O Nanak, throughout the ages, the Lord of the World is my Guru.

I contemplate the sermon of the Shabad, the Word of the One God.

The Gurmukh puts out the fire of egotism. ||44||

“With teeth of wax, how can one chew iron?

What is that food, which takes away pride?

How can one live in the palace, the home of snow, wearing robes of fire?

Where is that cave, within which one may remain unshaken?

Who should we know to be pervading here and there?

What is that meditation, which leads the mind to be absorbed in itself?” ||45||

Eradicating egotism and individualism from within,

and erasing duality, the mortal becomes one with God.

The world is difficult for the foolish, self-willed manmukh;

practicing the Shabad, one chews iron.

Know the One Lord, inside and out.

O Nanak, the fire is quenched, through the Pleasure of the True Guru’s Will. ||46||

Punjabi Translation:

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦਾ ਚੱਕਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਆਦਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਖੋਟੇ ਤੇ ਖਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਭੇਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

(ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਖੋਟੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਫਸਦਾ ਨਹੀਂ ਤੇ) ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਜੁੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

(ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰਮੁਖ (ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ) ਦੇ ਰਾਹ ਵਿਚ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ) ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ ॥੪੧॥

ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰੰਜਨ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,

(ਕਿਉਂਕਿ) ਉਹ (ਆਪਣੀ) ਹਉਮੈ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੋ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,

ਤੇ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸੱਚੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਗੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਭਵਨਾਂ ਦੀ ਸੋਝੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਭਾਵ, ਗੁਰਮੁਖ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਭਵਨਾਂ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ) ॥੪੨॥

(ਪ੍ਰਸ਼ਨ:)-(ਜੀਵਨ ਦਾ) ਕੀਹ ਮੂਲ ਹੈ? ਕੇਹੜੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਦਾ (ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦਾ) ਸਮਾ ਹੈ?

ਤੇਰਾ ਕੌਣ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੂੰ ਚੇਲਾ ਹੈਂ?

ਕੇਹੜੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ?

ਨਾਨਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਜੋਗੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ-) ਹੇ ਬਾਲਕ (ਨਾਨਕ!) ਸੁਣ,

(ਅਸਾਨੂੰ) ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਭੀ ਵਿਚਾਰ ਦੱਸ,

(ਅਸਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਭੀ ਸਮਝਾ ਕਿ ਕਿਵੇਂ) ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਗੁਰੂ ਜੀਵ ਨੂੰ) ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹੈ ॥੪੩॥

(ਉੱਤਰ:) ਪ੍ਰਾਣ ਹੀ ਹਸਤੀ ਦਾ ਮੁੱਢ ਹਨ। (ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਦਾ) ਸਮਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈਣ ਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਬਦ (ਮੇਰਾ) ਗੁਰੂ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸੁਰਤ ਦਾ ਟਿਕਾਉ (ਉਸ ਗੁਰੂ ਦਾ) ਸਿੱਖ ਹੈ।

ਮੈਂ ਅਕੱਥ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਕੇ (ਭਾਵ, ਗੁਣ ਗਾ ਕੇ) ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਨਿਰਲੇਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।

ਤੇ, ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਹ ਗੁਰ-ਗੋਪਾਲ ਹਰੇਕ ਜੁਗ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਕੇਵਲ ਗੁਰ-ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣ ਵਿਚਾਰੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ,

(ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ) ਗੁਰਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਉਮੈ (ਖ਼ੁਦ-ਗਰਜ਼ੀ ਦੀ) ਅੱਗ (ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਦੂਰ ਕੀਤੀ ਹੈ ॥੪੪॥

(ਪ੍ਰਸ਼ਨ:) ਮੋਮ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲੋਹਾ ਕਿਵੇਂ ਖਾਧਾ ਜਾਏ?

ਉਹ ਕੇਹੜਾ ਖਾਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ (ਮਨ ਦਾ) ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਏ?

ਜੇ ਬਰਫ਼ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਉਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਚੋਲਾ ਹੋਵੇ,

ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਗੁਫ਼ਾ ਵਿਚ ਰੱਖੀਏ ਕਿ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ?

ਇਥੇ ਉਥੇ (ਹਰ ਥਾਂ) ਕਿਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ (ਉਸ ਵਿਚ ਇਹ ਮਨ) ਲੀਨ ਰਹੇ?

ਉਹ ਕੇਹੜਾ ਟਿਕਵਾਂ ਬੱਝਵਾਂ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮਨ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ (ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਾਹ ਭਟਕੇ)? ॥੪੫॥

(ਉੱਤਰ:) (ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਹੈ ਉਹ) ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਖ਼ੁਦ-ਗ਼ਰਜ਼ੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਵਿਤਕਰਾ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, (ਸਭ ਨਾਲ) ਸਾਂਝ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ।

(ਪਰ) ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਮਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਹਦੇ ਲਈ ਜਗਤ ਕਰੜਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਜੀਵਨ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਖਾਣ ਹੈ)।

ਇਹ (ਜਗਤ ਦਾ ਦੁਖਦਾਈ-ਪਣ ਰੂਪ) ਲੋਹਾ ਤਦੋਂ ਹੀ ਖਾਧਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਕਮਾਈਏ (ਭਾਵ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰੀਏ)। (ਬੱਸ! ਇਹ ਹੈ ਮੋਮ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਚੱਬਣਾ)।

ਜੋ ਮਨੁੱਖ (ਆਪਣੇ) ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ (ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ) ਇਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ (ਮੌਜੂਦ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ,

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਉਸ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਤੁਰਿਆਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ॥੪੬॥

Spanish Translation:

Para el Gurmukj terminan las idas y venidas;

el Gurmukj es honrado en la Corte de Dios;

el Gurmukj distingue a los Verdaderos de los falsos;

el Gurmukj enfoca su Meditación en el Señor Celestial.

En la Corte del Señor, el Gurmukj permanece absorto en Su Alabanza.

Oh, dice Nanak, para el Gurmukj ya no hay más ataduras ni amarras.(41)

El Gurmukj es bendecido con el Nombre del Señor Inmaculado,

él se deshace de su ego a través del Shabd

esto es, cantando siempre las Alabanzas del Señor Verdadero.

El Gurmukj se mantiene unido a Él y,

a través del Verdadero Nombre, es honrado y exaltado.

Oh, dice Nanak, el Gurmukj entiende el Misterio de todos los mundos.(42)

Dicen los Yoguis: ¿Cómo se originó la vida?

¿Qué es lo que influye en esta época?

¿Quién es el Guru al que tú sigues?

¿Cuáles son las escrituras que te mantienen desapegado?

Rogamos que nos contestes:

¿cómo es que el Shabd te ayuda a cruzar el aterrador océano del mundo? (43)

Dijo el Guru, el principio vino del aire, y la época es la del Verdadero Guru.

El Shabd es el Guru sobre el Cual enfoco amorosamente mi conciencia, soy el chela, el discípulo.

Pronunciando el Inefable Discurso, no me apego a nada.

Oh, dice Nanak, a través de las épocas, el Señor del mundo es mi Guru.

Medito en el Sermón del Shabd, la Palabra de Dios.

El Gurmukj sofoca el fuego del egoísmo. (44)

Dicen los Yoguis: ¿Cómo puede uno romper el hierro con dientes de cera?

Te suplico, ¿qué debe uno comer para apaciguar el ego?

Nuestro hogar es de hielo y nuestras túnicas son de fuego.

Te suplico que nos digas, ¿en qué caverna encuentra la Paz nuestra mente?

¿Quién prevalece sobre todo y, Quién es Aquél con Quien nos tenemos que unir?

¿Qué tipo de meditación hace que la mente resida dentro de sí misma?(45)

Dijo el Guru, cuando uno controla el ego, destruye la sensación de dualidad, del otro.

El mundo es muy duro para el tonto y arrogante Manmukj,

practicando el Shabd uno mastica el hierro

y conoce al Señor dentro y fuera.

Oh, dice Nanak el fuego es apagado

simplemente por el Placer de la Voluntad del Verdadero Guru.(46)