ਕਿਤੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਪੁਰਖਾ ਕਿਤੁ ਕਿਤੁ ਦੁਖਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਈ ॥

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਗੁ ਉਪਜੈ ਪੁਰਖਾ ਨਾਮਿ ਵਿਸਰਿਐ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਗਿਆਨੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥

ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਾਚੈ ਰਹੈ ਸਮਾਏ ॥

ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ॥

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜੋਗੁ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵੈ ਦੇਖਹੁ ਰਿਦੈ ਬੀਚਾਰੇ ॥੬੮॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੈ ਕੋਇ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਪਛਾਣੈ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥੬੯॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕੋਈ ॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਨਾਮੁ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇ ॥

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮਹਾ ਗਰਬਿ ਗੁਬਾਰਿ ॥

ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੁਆ ਜਨਮੁ ਹਾਰਿ ॥੭੦॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਜੀਤਾ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਗੁ ਜੀਤਾ ਜਮਕਾਲੁ ਮਾਰਿ ਬਿਦਾਰਿ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦਰਗਹ ਨ ਆਵੈ ਹਾਰਿ ॥

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਸੋੁ ਜਾਣੈ ॥

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੈ ॥੭੧॥

ਸਬਦੈ ਕਾ ਨਿਬੇੜਾ ਸੁਣਿ ਤੂ ਅਉਧੂ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥

ਨਾਮੇ ਰਾਤੇ ਅਨਦਿਨੁ ਮਾਤੇ ਨਾਮੈ ਤੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥

ਨਾਮੈ ਹੀ ਤੇ ਸਭੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਵੈ ਨਾਮੇ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਭੇਖ ਕਰਹਿ ਬਹੁਤੇਰੇ ਸਚੈ ਆਪਿ ਖੁਆਈ ॥

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਅਉਧੂ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਤਾ ਹੋਈ ॥

ਕਰਿ ਬੀਚਾਰੁ ਮਨਿ ਦੇਖਹੁ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥੭੨॥

ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਤੂਹੈ ਜਾਣਹਿ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥

ਤੂ ਆਪੇ ਗੁਪਤਾ ਆਪੇ ਪਰਗਟੁ ਆਪੇ ਸਭਿ ਰੰਗ ਮਾਣੈ ॥

ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਗੁਰੂ ਬਹੁ ਚੇਲੇ ਖੋਜਤ ਫਿਰਹਿ ਫੁਰਮਾਣੈ ॥

ਮਾਗਹਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇ ਇਹ ਭਿਖਿਆ ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਕੁਰਬਾਣੈ ॥

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭਿ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥

ਨਾਨਕ ਸਭਿ ਜੁਗ ਆਪੇ ਵਰਤੈ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੭੩॥੧॥

English Transliteration:

kit kit bidh jag upajai purakhaa kit kit dukh binas jaaee |

haumai vich jag upajai purakhaa naam visariai dukh paaee |

guramukh hovai su giaan tat beechaarai haumai sabad jalaae |

tan man niramal niramal baanee saachai rahai samaae |

naame naam rahai bairaagee saach rakhiaa ur dhaare |

naanak bin naavai jog kade na hovai dekhahu ridai beechaare |68|

guramukh saach sabad beechaarai koe |

guramukh sach baanee paragatt hoe |

guramukh man bheejai viralaa boojhai koe |

guramukh nij ghar vaasaa hoe |

guramukh jogee jugat pachhaanai |

guramukh naanak eko jaanai |69|

bin satigur seve jog na hoee |

bin satigur bhette mukat na koee |

bin satigur bhette naam paaeaa na jaae |

bin satigur bhette mahaa dukh paae |

bin satigur bhette mahaa garab gubaar |

naanak bin gur muaa janam haar |70|

guramukh man jeetaa haumai maar |

guramukh saach rakhiaa ur dhaar |

guramukh jag jeetaa jamakaal maar bidaar |

guramukh daragah na aavai haar |

guramukh mel milaae suo jaanai |

naanak guramukh sabad pachhaanai |71|

sabadai kaa niberraa sun too aaudhoo bin naavai jog na hoee |

naame raate anadin maate naamai te sukh hoee |

naamai hee te sabh paragatt hovai naame sojhee paaee |

bin naavai bhekh kareh bahutere sachai aap khuaaee |

satigur te naam paaeeai aaudhoo jog jugat taa hoee |

kar beechaar man dekhahu naanak bin naavai mukat na hoee |72|

teree gat mit toohai jaaneh kiaa ko aakh vakhaanai |

too aape gupataa aape paragatt aape sabh rang maanai |

saadhik sidh guroo bahu chele khojat fireh furamaanai |

maageh naam paae ih bhikhiaa tere darasan kau kurabaanai |

abinaasee prabh khel rachaaeaa guramukh sojhee hoee |

naanak sabh jug aape varatai doojaa avar na koee |73|1|

Devanagari:

कितु कितु बिधि जगु उपजै पुरखा कितु कितु दुखि बिनसि जाई ॥

हउमै विचि जगु उपजै पुरखा नामि विसरिऐ दुखु पाई ॥

गुरमुखि होवै सु गिआनु ततु बीचारै हउमै सबदि जलाए ॥

तनु मनु निरमलु निरमल बाणी साचै रहै समाए ॥

नामे नामि रहै बैरागी साचु रखिआ उरि धारे ॥

नानक बिनु नावै जोगु कदे न होवै देखहु रिदै बीचारे ॥६८॥

गुरमुखि साचु सबदु बीचारै कोइ ॥

गुरमुखि सचु बाणी परगटु होइ ॥

गुरमुखि मनु भीजै विरला बूझै कोइ ॥

गुरमुखि निज घरि वासा होइ ॥

गुरमुखि जोगी जुगति पछाणै ॥

गुरमुखि नानक एको जाणै ॥६९॥

बिनु सतिगुर सेवे जोगु न होई ॥

बिनु सतिगुर भेटे मुकति न कोई ॥

बिनु सतिगुर भेटे नामु पाइआ न जाइ ॥

बिनु सतिगुर भेटे महा दुखु पाइ ॥

बिनु सतिगुर भेटे महा गरबि गुबारि ॥

नानक बिनु गुर मुआ जनमु हारि ॥७०॥

गुरमुखि मनु जीता हउमै मारि ॥

गुरमुखि साचु रखिआ उर धारि ॥

गुरमुखि जगु जीता जमकालु मारि बिदारि ॥

गुरमुखि दरगह न आवै हारि ॥

गुरमुखि मेलि मिलाए सुो जाणै ॥

नानक गुरमुखि सबदि पछाणै ॥७१॥

सबदै का निबेड़ा सुणि तू अउधू बिनु नावै जोगु न होई ॥

नामे राते अनदिनु माते नामै ते सुखु होई ॥

नामै ही ते सभु परगटु होवै नामे सोझी पाई ॥

बिनु नावै भेख करहि बहुतेरे सचै आपि खुआई ॥

सतिगुर ते नामु पाईऐ अउधू जोग जुगति ता होई ॥

करि बीचारु मनि देखहु नानक बिनु नावै मुकति न होई ॥७२॥

तेरी गति मिति तूहै जाणहि किआ को आखि वखाणै ॥

तू आपे गुपता आपे परगटु आपे सभि रंग माणै ॥

साधिक सिध गुरू बहु चेले खोजत फिरहि फुरमाणै ॥

मागहि नामु पाइ इह भिखिआ तेरे दरसन कउ कुरबाणै ॥

अबिनासी प्रभि खेलु रचाइआ गुरमुखि सोझी होई ॥

नानक सभि जुग आपे वरतै दूजा अवरु न कोई ॥७३॥१॥

English Translation:

“How, in what way, was the world formed, O man? And what disaster will end it?”

In egotism, the world was formed, O man; forgetting the Naam, it suffers and dies.

One who becomes Gurmukh contemplates the essence of spiritual wisdom; through the Shabad, he burns away his egotism.

His body and mind become immaculate, through the Immaculate Bani of the Word. He remains absorbed in Truth.

Through the Naam, the Name of the Lord, he remains detached; he enshrines the True Name in his heart.

O Nanak, without the Name, Yoga is never attained; reflect upon this in your heart, and see. ||68||

The Gurmukh is one who reflects upon the True Word of the Shabad.

The True Bani is revealed to the Gurmukh.

The mind of the Gurmukh is drenched with the Lord’s Love, but how rare are those who understand this.

The Gurmukh dwells in the home of the self, deep within.

The Gurmukh realizes the Way of Yoga.

O Nanak, the Gurmukh knows the One Lord alone. ||69||

Without serving the True Guru, Yoga is not attained;

without meeting the True Guru, no one is liberated.

Without meeting the True Guru, the Naam cannot be found.

Without meeting the True Guru, one suffers in terrible pain.

Without meeting the True Guru, there is only the deep darkness of egotistical pride.

O Nanak, without the True Guru, one dies, having lost the opportunity of this life. ||70||

The Gurmukh conquers his mind by subduing his ego.

The Gurmukh enshrines Truth in his heart.

The Gurmukh conquers the world; he knocks down the Messenger of Death, and kills it.

The Gurmukh does not lose in the Court of the Lord.

The Gurmukh is united in God’s Union; he alone knows.

O Nanak, the Gurmukh realizes the Word of the Shabad. ||71||

This is the essence of the Shabad – listen, you hermits and Yogis. Without the Name, there is no Yoga.

Those who are attuned to the Name, remain intoxicated night and day; through the Name, they find peace.

Through the Name, everything is revealed; through the Name, understanding is obtained.

Without the Name, people wear all sorts of religious robes; the True Lord Himself has confused them.

The Name is obtained only from the True Guru, O hermit, and then, the Way of Yoga is found.

Reflect upon this in your mind, and see; O Nanak, without the Name, there is no liberation. ||72||

You alone know Your state and extent, Lord; What can anyone say about it?

You Yourself are hidden, and You Yourself are revealed. You Yourself enjoy all pleasures.

The seekers, the Siddhas, the many gurus and disciples wander around searching for You, according to Your Will.

They beg for Your Name, and You bless them with this charity. I am a sacrifice to the Blessed Vision of Your Darshan.

The eternal imperishable Lord God has staged this play; the Gurmukh understands it.

O Nanak, He extends Himself throughout the ages; there is no other than Him. ||73||1||

Punjabi Translation:

(ਪ੍ਰਸ਼ਨ:) ਹੇ ਪੁਰਖ! ਜਗਤ ਕਿਸ ਕਿਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁੱਖ ਵਿਚ (ਪੈਂਦਾ) ਹੈ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

(ਉੱਤਰ:) ਹੇ ਪੁਰਖ! ਜਗਤ ਹਉਮੈ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇ (ਇਸ ਨੂੰ) ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿੱਸਰ ਜਾਏ ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੱਤ-ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਦਾ ਹੈ ਤੇ (ਆਪਣੀ) ਹਉਮੈ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸਾੜਦਾ ਹੈ,

ਉਸ ਦਾ ਤਨ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਦਾ) ਮਤਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰੋਲ ਪ੍ਰਭੂ-ਨਾਮ ਵਿਚ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੋ (ਭਾਵ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਜ਼ਾਤੀ ਤਜਰਬਾ ਇਹੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਵੇਗਾ) ॥੬੮॥

ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚੇ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਦਾ ਹੈ,

ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ (ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ) ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ (ਨਾਮ-ਰਸ ਵਿਚ) ਭਿੱਜਦਾ ਹੈ, (ਪਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ) ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ (ਅਸਲ) ਜੋਗੀ ਹੈ ਉਹ (ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੀ) ਜੁਗਤਿ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ (ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ) ਜਾਣਦਾ ਹੈ ॥੬੯॥

ਸਤਿਗੁਰੂ ਦੀ ਦੱਸੀ ਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ (ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ) ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,

ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੀ।

ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਬਗ਼ੈਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਮਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,

ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਬੜਾ ਕਸ਼ਟ ਉਠਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਘੋਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਨੁੱਖ ਜ਼ਿੰਦਗੀ (ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ) ਹਾਰ ਕੇ ਆਤਮਕ ਮੌਤ ਸਹੇੜਦਾ ਹੈ ॥੭੦॥

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ (ਆਪਣੀ) ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰੋ ਲਿਆ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਮਾਰ ਮੁਕਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਜਗਤ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ (ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ) ਹਾਰ ਕੇ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ (ਭਾਵ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ)।

ਗੁਰਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਸੰਜੋਗ ਬਣਾ ਕੇ (ਆਪਣੇ ਵਿਚ) ਮਿਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਇਸ ਭੇਤ ਨੂੰ) ਉਹ ਗੁਰਮੁਖ (ਹੀ) ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਰਾਹੀਂ (ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ) ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਬਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ॥੭੧॥

ਹੇ ਜੋਗੀ! ਸੁਣ, ਸਾਰੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਾਰ (ਇਹ ਹੈ ਕਿ) ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜੋਗ (ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ) ਨਹੀਂ।

ਜੋ ‘ਨਾਮ’ ਵਿਚ ਰੱਤੇ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹੀ ਹਰ ਵੇਲੇ ਮਤਵਾਲੇ ਹਨ। ‘ਨਾਮ’ ਤੋਂ ਹੀ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

‘ਨਾਮ’ ਤੋਂ ਹੀ ਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ‘ਨਾਮ’ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਸੂਝ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਛੱਡ ਕੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਬਥੇਰੇ ਭੇਖ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਕੁਰਾਹੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਹੇ ਜੋਗੀ! ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ‘ਨਾਮ’ ਮਿਲਦਾ ਹੈ (‘ਨਾਮ’ ਮਿਲਿਆਂ ਹੀ) ਜੋਗ ਦੀ ਸੁਰਤ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ ਵੇਖ ਲਵੋ, ‘ਨਾਮ’ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ (ਭਾਵ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਜ਼ਾਤੀ ਤਜਰਬਾ ਦੱਸ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹਉਮੈ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ)।੭੨)॥੭੨॥

ਤੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਕੇਡਾ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੀਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਪਰਗਟ ਹੈਂ (ਭਾਵ, ਸੂਖਮ ਤੇ ਅਸਥੂਲ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਹੈਂ), ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਰੰਗ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।

ਸਾਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿਚ ਪੁੱਗੇ ਹੋਏ ਜੋਗੀ, ਗੁਰੂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਈ ਚੇਲੇ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ,

ਤੈਥੋਂ ਤੇਰਾ ‘ਨਾਮ’ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤੈਥੋਂ ਇਹ ਭਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਤੇਰੇ ਦੀਦਾਰ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ (ਇਹ ਜਗਤ ਦੀ) ਖੇਡ ਰਚੀ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਸਾਰੇ ਹੀ ਜੁਗਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੂਜਾ (ਉਸ ਵਰਗਾ) ਨਹੀਂ ॥੭੩॥੧॥

Spanish Translation:

Dijeron los Yoguis: ¿Cómo llega el mundo a manifestarse? ¿Cómo se vuelve a sumergir en su Fuente, terminando así todo dolor?

Dijo el Guru, en el egoísmo el mundo fue creado, oh hombre, olvidando el Naam, sufre y muere.

Quien se vuelve Gurmukj medita en la Esencia de la Sabiduría Espiritual. A través del Shabd, logra quemar y consumir su egoísmo.

Su cuerpo y mente se vuelven inmaculados, a través del Bani Inmaculado de la Palabra, permanece absorto en la Verdad.

A través del Naam, el Nombre del Señor, se conserva desapegado, y enaltece al Nombre Verdadero en su corazón.

Oh, dice Nanak, sin el Nombre, el Estado de Yoga nunca será obtenido, pondera esto en tu corazón y entenderás.(68)

El Gurmukj es aquel que recita la Verdadera Palabra del Shabd.

El Verdadero Bani, le es revelado al Gurmukj.

La mente del Gurmukj está empapada con el Amor del Señor, pero extraordinario es aquél que conoce esto,

el Gurmukj habita en el hogar del ser, en lo profundo de su interior.

Así el Gurmukj comprende el Sendero del Yoga,

oh, dice Nanak, el Gurmukj conoce al Señor Absoluto.(69)

Sin servir al Guru Verdadero, uno no logra el Estado de Yoga;

sin encontrar al Verdadero Guru, uno no es liberado,

sin el Verdadero Guru, el Naam no será encontrado.

Sin el Guru Verdadero uno sufre terrible dolor.

Sin el Verdadero Guru, sólo existe el pozo profundo del orgullo egoísta.

Oh, dice Nanak, sin el Verdadero Guru, uno muere, perdiendo la oportunidad en esta vida. (70)

El Gurmukj conquista su mente controlando su ego.

El Gurmukj enaltece la Verdad en su corazón.

El Gurmukj conquista el mundo y vence a Yama, el mensajero de la muerte.

El Gurmukj no pierde en la Corte del Señor.

El Gurmukj es unido en Dios y sólo él lo sabe,

oh dice Nanak, el Gurmukj comprende la Palabra del Shabd.(71)

Esta es la Esencia del Shabd; escuchen, oh ermitaños y Yoguis, sin el Nombre no hay Yoga.

Quienes permanecen apegados al Nombre, se conservan embebidos noche y día. A través del Nombre, encuentran la Paz.

Mediante el Nombre todo es revelado, mediante el Nombre el entendimiento es obtenido.

Sin el Nombre la gente usa vestimentas religiosas, pues el Señor Mismo es Quien les crea confusión.

El Nombre es obtenido sólo del Verdadero Guru, oh ermitaño, y así el Sendero del Yoga es encontrado.

Medita en esto en tu mente y ve; oh, dice Nanak, sin el Nombre, no hay Liberación.(72)

Oh Dios, Tú solamente conoces Tu Estado y Tú Mismo

Te revelas y gozas de todos los placeres.

Los buscadores, los Sidhas, los miles de gurus y discípulos, vagan por todas partes en Tu Búsqueda, todo de acuerdo a Tu Voluntad.

Ellos ruegan por Tu Nombre y Tú los bendices con Ello; oh, me postro en Reverencia y sacrificio ante la Visión de tu Darshan.

El Señor Eterno e Imperecedero ha instalado Su Obra y el Gurmukj la comprende,

oh, dice Nanak, Él extiende Su Ser a través de las épocas y no hay nadie más que Él.(73-1)