ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥

ਕਰਹੁ ਦਇਆ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥

ਸਭ ਉਪਾਈਐ ਆਪਿ ਆਪੇ ਸਰਬ ਸਮਾਣਾ ॥

ਸਰਬੇ ਸਮਾਣਾ ਆਪਿ ਤੂਹੈ ਉਪਾਇ ਧੰਧੈ ਲਾਈਆ ॥

ਇਕਿ ਤੁਝ ਹੀ ਕੀਏ ਰਾਜੇ ਇਕਨਾ ਭਿਖ ਭਵਾਈਆ ॥

ਲੋਭੁ ਮੋਹੁ ਤੁਝੁ ਕੀਆ ਮੀਠਾ ਏਤੁ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਣਾ ॥

ਸਦਾ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਅਪਣੀ ਤਾਮਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣਾ ॥੧॥

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਹੈ ਸਾਚਾ ਸਦਾ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥

ਦੂਖੁ ਗਇਆ ਸੁਖੁ ਆਇ ਸਮਾਣਾ ॥

ਗਾਵਨਿ ਸੁਰਿ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣਾ ॥

ਸੁਰਿ ਨਰ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਣ ਗਾਵਹਿ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਵਹੇ ॥

ਮਾਇਆ ਮੋਹੇ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹੀ ਅਹਿਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵਹੇ ॥

ਇਕਿ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮੂਲੇ ਜੋ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਜਾਣਾ ॥

ਨਾਮੁ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਸਾਚਾ ਸੋਇ ਮੈ ਮਨਿ ਭਾਣਾ ॥੨॥

ਤੇਰਾ ਵਖਤੁ ਸੁਹਾਵਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥

ਸੇਵਕ ਸੇਵਹਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਲਾਗਾ ਸਾਉ ਪਰਾਣੀ ॥

ਸਾਉ ਪ੍ਰਾਣੀ ਤਿਨਾ ਲਾਗਾ ਜਿਨੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਇਆ ॥

ਨਾਮਿ ਤੇਰੈ ਜੋਇ ਰਾਤੇ ਨਿਤ ਚੜਹਿ ਸਵਾਇਆ ॥

ਇਕੁ ਕਰਮੁ ਧਰਮੁ ਨ ਹੋਇ ਸੰਜਮੁ ਜਾਮਿ ਨ ਏਕੁ ਪਛਾਣੀ ॥

ਵਖਤੁ ਸੁਹਾਵਾ ਸਦਾ ਤੇਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇਰੀ ਬਾਣੀ ॥੩॥

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਾਚੇ ਨਾਵੈ ॥

ਰਾਜੁ ਤੇਰਾ ਕਬਹੁ ਨ ਜਾਵੈ ॥

ਰਾਜੋ ਤ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਨਿਹਚਲੁ ਏਹੁ ਕਬਹੁ ਨ ਜਾਵਏ ॥

ਚਾਕਰੁ ਤ ਤੇਰਾ ਸੋਇ ਹੋਵੈ ਜੋਇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਏ ॥

ਦੁਸਮਨੁ ਤ ਦੂਖੁ ਨ ਲਗੈ ਮੂਲੇ ਪਾਪੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਏ ॥

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਦਾ ਹੋਵਾ ਏਕ ਤੇਰੇ ਨਾਵਏ ॥੪॥

ਜੁਗਹ ਜੁਗੰਤਰਿ ਭਗਤ ਤੁਮਾਰੇ ॥

ਕੀਰਤਿ ਕਰਹਿ ਸੁਆਮੀ ਤੇਰੈ ਦੁਆਰੇ ॥

ਜਪਹਿ ਤ ਸਾਚਾ ਏਕੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥

ਸਾਚਾ ਮੁਰਾਰੇ ਤਾਮਿ ਜਾਪਹਿ ਜਾਮਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਹੇ ॥

ਭਰਮੋ ਭੁਲਾਵਾ ਤੁਝਹਿ ਕੀਆ ਜਾਮਿ ਏਹੁ ਚੁਕਾਵਹੇ ॥

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕਰਹੁ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਜਮਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥

ਜੁਗਹ ਜੁਗੰਤਰਿ ਭਗਤ ਤੁਮਾਰੇ ॥੫॥

ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥

ਕਿਉ ਕਰਿ ਕਰਉ ਬੇਨੰਤੀ ਹਉ ਆਖਿ ਨ ਜਾਣਾ ॥

ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ ਤਾ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਾ ॥

ਸਾਚੋ ਪਛਾਣਾ ਤਾਮਿ ਤੇਰਾ ਜਾਮਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਵਹੇ ॥

ਦੂਖ ਭੂਖ ਸੰਸਾਰਿ ਕੀਏ ਸਹਸਾ ਏਹੁ ਚੁਕਾਵਹੇ ॥

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਜਾਇ ਸਹਸਾ ਬੁਝੈ ਗੁਰ ਬੀਚਾਰਾ ॥

ਵਡਾ ਸਾਹਿਬੁ ਹੈ ਆਪਿ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥੬॥

ਤੇਰੇ ਬੰਕੇ ਲੋਇਣ ਦੰਤ ਰੀਸਾਲਾ ॥

ਸੋਹਣੇ ਨਕ ਜਿਨ ਲੰਮੜੇ ਵਾਲਾ ॥

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਸੁਇਨੇ ਕੀ ਢਾਲਾ ॥

ਸੋਵੰਨ ਢਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸਨ ਮਾਲਾ ਜਪਹੁ ਤੁਸੀ ਸਹੇਲੀਹੋ ॥

ਜਮ ਦੁਆਰਿ ਨ ਹੋਹੁ ਖੜੀਆ ਸਿਖ ਸੁਣਹੁ ਮਹੇਲੀਹੋ ॥

ਹੰਸ ਹੰਸਾ ਬਗ ਬਗਾ ਲਹੈ ਮਨ ਕੀ ਜਾਲਾ ॥

ਬੰਕੇ ਲੋਇਣ ਦੰਤ ਰੀਸਾਲਾ ॥੭॥

ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਸੁਹਾਵੀ ਮਧੁਰਾੜੀ ਬਾਣੀ ॥

ਕੁਹਕਨਿ ਕੋਕਿਲਾ ਤਰਲ ਜੁਆਣੀ ॥

ਤਰਲਾ ਜੁਆਣੀ ਆਪਿ ਭਾਣੀ ਇਛ ਮਨ ਕੀ ਪੂਰੀਏ ॥

ਸਾਰੰਗ ਜਿਉ ਪਗੁ ਧਰੈ ਠਿਮਿ ਠਿਮਿ ਆਪਿ ਆਪੁ ਸੰਧੂਰਏ ॥

ਸ੍ਰੀਰੰਗ ਰਾਤੀ ਫਿਰੈ ਮਾਤੀ ਉਦਕੁ ਗੰਗਾ ਵਾਣੀ ॥

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਦਾਸੁ ਹਰਿ ਕਾ ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਸੁਹਾਵੀ ਮਧੁਰਾੜੀ ਬਾਣੀ ॥੮॥੨॥

English Transliteration:

vaddahans mahalaa 1 |

karahu deaa teraa naam vakhaanaa |

sabh upaaeeai aap aape sarab samaanaa |

sarabe samaanaa aap toohai upaae dhandhai laaeea |

eik tujh hee kee raaje ikanaa bhikh bhavaaeea |

lobh mohu tujh keea meetthaa et bharam bhulaanaa |

sadaa deaa karahu apanee taam naam vakhaanaa |1|

naam teraa hai saachaa sadaa mai man bhaanaa |

dookh geaa sukh aae samaanaa |

gaavan sur nar sugharr sujaanaa |

sur nar sugharr sujaan gaaveh jo terai man bhaavahe |

maaeaa mohe cheteh naahee ahilaa janam gavaavahe |

eik moorr mugadh na cheteh moole jo aaeaa tis jaanaa |

naam teraa sadaa saachaa soe mai man bhaanaa |2|

teraa vakhat suhaavaa amrit teree baanee |

sevak seveh bhaau kar laagaa saau paraanee |

saau praanee tinaa laagaa jinee amrit paaeaa |

naam terai joe raate nit charreh savaaeaa |

eik karam dharam na hoe sanjam jaam na ek pachhaanee |

vakhat suhaavaa sadaa teraa amrit teree baanee |3|

hau balihaaree saache naavai |

raaj teraa kabahu na jaavai |

raajo ta teraa sadaa nihachal ehu kabahu na jaave |

chaakar ta teraa soe hovai joe sehaj samaave |

dusaman ta dookh na lagai moole paap nerr na aave |

hau balihaaree sadaa hovaa ek tere naave |4|

jugah jugantar bhagat tumaare |

keerat kareh suaamee terai duaare |

japeh ta saachaa ek muraare |

saachaa muraare taam jaapeh jaam man vasaavahe |

bharamo bhulaavaa tujheh keea jaam ehu chukaavahe |

gur parasaadee karahu kirapaa lehu jamahu ubaare |

jugah jugantar bhagat tumaare |5|

vadde mere saahibaa alakh apaaraa |

kiau kar krau benantee hau aakh na jaanaa |

nadar kareh taa saach pachhaanaa |

saacho pachhaanaa taam teraa jaam aap bujhaavahe |

dookh bhookh sansaar kee sahasaa ehu chukaavahe |

binavant naanak jaae sahasaa bujhai gur beechaaraa |

vaddaa saahib hai aap alakh apaaraa |6|

tere banke loein dant reesaalaa |

sohane nak jin lamarre vaalaa |

kanchan kaaeaa sueine kee dtaalaa |

sovan dtaalaa krisan maalaa japahu tusee saheleeho |

jam duaar na hohu kharreea sikh sunahu maheleeho |

hans hansaa bag bagaa lahai man kee jaalaa |

banke loein dant reesaalaa |7|

teree chaal suhaavee madhuraarree baanee |

kuhakan kokilaa taral juaanee |

taralaa juaanee aap bhaanee ichh man kee pooree |

saarang jiau pag dharai tthim tthim aap aap sandhoore |

sreerang raatee firai maatee udak gangaa vaanee |

binavant naanak daas har kaa teree chaal suhaavee madhuraarree baanee |8|2|

Devanagari:

वडहंसु महला १ ॥

करहु दइआ तेरा नामु वखाणा ॥

सभ उपाईऐ आपि आपे सरब समाणा ॥

सरबे समाणा आपि तूहै उपाइ धंधै लाईआ ॥

इकि तुझ ही कीए राजे इकना भिख भवाईआ ॥

लोभु मोहु तुझु कीआ मीठा एतु भरमि भुलाणा ॥

सदा दइआ करहु अपणी तामि नामु वखाणा ॥१॥

नामु तेरा है साचा सदा मै मनि भाणा ॥

दूखु गइआ सुखु आइ समाणा ॥

गावनि सुरि नर सुघड़ सुजाणा ॥

सुरि नर सुघड़ सुजाण गावहि जो तेरै मनि भावहे ॥

माइआ मोहे चेतहि नाही अहिला जनमु गवावहे ॥

इकि मूड़ मुगध न चेतहि मूले जो आइआ तिसु जाणा ॥

नामु तेरा सदा साचा सोइ मै मनि भाणा ॥२॥

तेरा वखतु सुहावा अंम्रितु तेरी बाणी ॥

सेवक सेवहि भाउ करि लागा साउ पराणी ॥

साउ प्राणी तिना लागा जिनी अंम्रितु पाइआ ॥

नामि तेरै जोइ राते नित चड़हि सवाइआ ॥

इकु करमु धरमु न होइ संजमु जामि न एकु पछाणी ॥

वखतु सुहावा सदा तेरा अंम्रित तेरी बाणी ॥३॥

हउ बलिहारी साचे नावै ॥

राजु तेरा कबहु न जावै ॥

राजो त तेरा सदा निहचलु एहु कबहु न जावए ॥

चाकरु त तेरा सोइ होवै जोइ सहजि समावए ॥

दुसमनु त दूखु न लगै मूले पापु नेड़ि न आवए ॥

हउ बलिहारी सदा होवा एक तेरे नावए ॥४॥

जुगह जुगंतरि भगत तुमारे ॥

कीरति करहि सुआमी तेरै दुआरे ॥

जपहि त साचा एकु मुरारे ॥

साचा मुरारे तामि जापहि जामि मंनि वसावहे ॥

भरमो भुलावा तुझहि कीआ जामि एहु चुकावहे ॥

गुर परसादी करहु किरपा लेहु जमहु उबारे ॥

जुगह जुगंतरि भगत तुमारे ॥५॥

वडे मेरे साहिबा अलख अपारा ॥

किउ करि करउ बेनंती हउ आखि न जाणा ॥

नदरि करहि ता साचु पछाणा ॥

साचो पछाणा तामि तेरा जामि आपि बुझावहे ॥

दूख भूख संसारि कीए सहसा एहु चुकावहे ॥

बिनवंति नानकु जाइ सहसा बुझै गुर बीचारा ॥

वडा साहिबु है आपि अलख अपारा ॥६॥

तेरे बंके लोइण दंत रीसाला ॥

सोहणे नक जिन लंमड़े वाला ॥

कंचन काइआ सुइने की ढाला ॥

सोवंन ढाला क्रिसन माला जपहु तुसी सहेलीहो ॥

जम दुआरि न होहु खड़ीआ सिख सुणहु महेलीहो ॥

हंस हंसा बग बगा लहै मन की जाला ॥

बंके लोइण दंत रीसाला ॥७॥

तेरी चाल सुहावी मधुराड़ी बाणी ॥

कुहकनि कोकिला तरल जुआणी ॥

तरला जुआणी आपि भाणी इछ मन की पूरीए ॥

सारंग जिउ पगु धरै ठिमि ठिमि आपि आपु संधूरए ॥

स्रीरंग राती फिरै माती उदकु गंगा वाणी ॥

बिनवंति नानकु दासु हरि का तेरी चाल सुहावी मधुराड़ी बाणी ॥८॥२॥

English Translation:

Wadahans, First Mehl:

Show mercy to me, that I may chant Your Name.

You Yourself created all, and You are pervading among all.

You Yourself are pervading among all, and You link them to their tasks.

Some, You have made kings, while others go about begging.

You have made greed and emotional attachment seem sweet; they are deluded by this delusion.

Be ever merciful to me; only then can I chant Your Name. ||1||

Your Name is True, and ever pleasing to my mind.

My pains are dispelled, and I am permeated with peace.

The angels, the mortals and the silent sages sing of You.

The angels, the mortals and the silent sages sing of You; they are pleasing to Your Mind.

Enticed by Maya, they do not remember the Lord, and they waste away their lives in vain.

Some fools and idiots never think of the Lord; whoever has come, shall have to go.

Your Name is True, and ever pleasing to my mind. ||2||

Beauteous is Your time, O Lord; the Bani of Your Word is Ambrosial Nectar.

Your servants serve You with love; these mortals are attached to Your essence.

Those mortals are attached to Your essence, who are blessed with the Ambrosial Name.

Those who are imbued with Your Name, prosper more and more, day by day.

Some do not practice good deeds, or live righteously; nor do they practice self-restraint. They do not realize the One Lord.

Ever beauteous is Your time, O Lord; the Bani of Your Word is Ambrosial Nectar. ||3||

I am a sacrifice to the True Name.

Your rule shall never end.

Your rule is eternal and unchanging; it shall never come to an end.

He alone becomes Your servant, who contemplates You in peaceful ease.

Enemies and pains shall never touch him, and sin shall never draw near him.

I am forever a sacrifice to the One Lord, and Your Name. ||4||

Throughout the ages, Your devotees sing the Kirtan of Your Praises,

O Lord Master, at Your Door.

They meditate on the One True Lord.

Only then do they meditate on the True Lord, when they enshrine Him in their minds.

Doubt and delusion are Your making; when these are dispelled,

then, by Guru’s Grace, You grant Your Grace, and save them from the noose of Death.

Throughout the ages, they are Your devotees. ||5||

O my Great Lord and Master, You are unfathomable and infinite.

How should I make and offer my prayer? I do not know what to say.

If You bless me with Your Glance of Grace, I realize the Truth.

Only then do I come to realize the Truth, when You Yourself instruct me.

The pain and hunger of the world are Your making; dispel this doubt.

Prays Nanak, ones skepticism is taken away, when he understands the Guru’s wisdom.

The Great Lord Master is unfathomable and infinite. ||6||

Your eyes are so beautiful, and Your teeth are delightful.

Your nose is so graceful, and Your hair is so long.

Your body is so precious, cast in gold.

His body is cast in gold, and He wears Krishna’s mala; meditate on Him, O sisters.

You shall not have to stand at Death’s door, O sisters, if you listen to these teachings.

From a crane, you shall be transformed into a swan, and the filth of your mind shall be removed.

Your eyes are so beautiful, and Your teeth are delightful. ||7||

Your walk is so graceful, and Your speech is so sweet.

You coo like a songbird, and your youthful beauty is alluring.

Your youthful beauty is so alluring; it pleases You, and it fulfills the heart’s desires.

Like an elephant, You step with Your Feet so carefully; You are satisfied with Yourself.

She who is imbued with the Love of such a Great Lord, flows intoxicated, like the waters of the Ganges.

Prays Nanak, I am Your slave, O Lord; Your walk is so graceful, and Your speech is so sweet. ||8||2||

Punjabi Translation:

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੇਹਰ ਕਰ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰ ਸਕਾਂ।

ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।

ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਪੈਦਾ ਕਰ ਕੇ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਦੌੜ-ਭੱਜ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਰਾਜੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ (ਮੰਗਤੇ ਬਣਾ ਕੇ) ਭਿੱਖਿਆ ਮੰਗਣ ਵਾਸਤੇ (ਦਰ ਦਰ) ਭਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਲੋਭ ਅਤੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਗਤ ਇਸ ਭਟਕਣਾ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਕੁਰਾਹੇ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਜੇ ਤੂੰ ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਮੇਹਰ ਕਰਦਾ ਰਹੇਂ ਤਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ॥੧॥

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮੈਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

(ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ) ਦੁਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਤਮਕ ਆਨੰਦ ਅੰਦਰ ਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਚੱਜੇ ਸਿਆਣੇ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸੁਚੱਜੇ ਸਿਆਣੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।

ਪਰ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਮੋਹੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਅਮੋਲਕ ਜਨਮ ਗਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਅਨੇਕਾਂ ਐਸੇ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਹਨ ਜੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਜੇਹੜਾ ਜਗਤ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਚਲੇ (ਮਰ) ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਹੀ ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ॥੨॥

(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਵਕਤ ਬਹੁਤ ਸੁਹਾਵਣਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸੇਵਕ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਾ ਰਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਮ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਜੇਹੜੇ ਬੰਦੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਉਹ (ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਉੱਨਤੀ ਵਿਚ) ਸਦਾ ਵਧਦੇ ਫੁੱਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਤਕ ਮੈਂ ਇਕ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਾਂਝ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ ਤਦੋਂ ਤਕ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਭੀ ਧਰਮ-ਕਰਮ ਕੋਈ ਇੱਕ ਭੀ ਸੰਜਮ ਕਿਸੇ ਅਰਥ ਨਹੀਂ।

ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ-ਦਾਤੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਵੇਲਾ ਬਹੁਤ ਸੁਹਾਵਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰੀਦਾ ਹੈ ॥੩॥

(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਕੁਰਬਾਨ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।

ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਕਦੇ ਭੀ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਦੇ ਭੀ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰਾ ਅਸਲ ਭਗਤ-ਸੇਵਕ ਹੈ ਜੋ (ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰ ਕੇ) ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ, ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਤੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਢੁਕਦਾ।

ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਹੀ ਇਕ ਨਾਮ ਤੋਂ ਸਦਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ॥੪॥

(ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!) ਹਰੇਕ ਜੁਗ ਵਿਚ ਹੀ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ ਹਨ।

ਜੋ, ਹੇ ਸੁਆਮੀ! ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਾਲਾਹ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਜੋ ਸਦਾ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ।

ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਨੂੰ ਉਹ ਤਦੋਂ ਹੀ ਜਪ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਵਸਾਂਦਾ ਹੈਂ,

ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਭਟਕਣਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮੇਹਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।

ਹਰੇਕ ਜੁਗ ਵਿਚ ਹੀ ਤੇਰੇ ਭਗਤ-ਸੇਵਕ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ ਹਨ ॥੫॥

ਹੇ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਮਾਲਕ! ਹੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਾਲਕ! ਹੇ ਬੇਅੰਤ ਮਾਲਕ!

ਮੈਂ (ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ) ਕਿਵੇਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਭੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।

ਜੇ ਤੂੰ ਆਪ (ਮੇਰੇ ਉਤੇ) ਮੇਹਰ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਕਰੇਂ ਤਾਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।

ਤੇਰਾ ਸਦਾ-ਥਿਰ ਨਾਮ ਮੈਂ ਤਦੋਂ ਹੀ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੂਝ ਬਖ਼ਸ਼ੇਂ।

ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਹਿਮ ਦੂਰ ਕਰੇਂ ਜੇਹੜੇ ਕਿ ਜਗਤ ਵਿਚ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਨਾਨਕ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਹਿਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ (ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ) ਵੱਡਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ॥੬॥

ਤੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ ਨੈਣ ਅਤੇ ਰਸੀਲੇ ਦੰਦ,

ਨਕ ਸੁਨੱਖਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਲੰਮੇ ਕੇਸ।

ਸਰੀਰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੁੱਧ ਅਰੋਗ ਹੈ,

ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਮਾਲਾ ਕੋਲ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ (ਪ੍ਰਭੂ) ਦਾ ਆਰਾਧਨ ਕਰੋ, ਹੇ ਮੇਰੀਓ ਸਖੀਓ!

ਇੰਜ ਤੁਸੀਂ (ਅੰਤ ਵੇਲੇ) ਜਮ-ਰਾਜ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੁਣੋ; ਹੇ ਜੀਵ-ਇਸਤ੍ਰੀਓ!

ਇੰਜ (ਨਾਮ-ਸਿਮਰਨ ਨਾਲ) ਮਨ ਤੋਂ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਲਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਮ ਬਗਲੇ ਤੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਹੰਸ ਬਣ ਜਾਈਦਾ ਹੈ (ਭਾਵ, ਨੀਚ-ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਗੁਰਮੁਖ ਬਣ ਜਾਈਦਾ ਹੈ)।

ਉਸ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ ਨੈਣ ਅਤੇ ਰਸੀਲੇ ਦੰਦ ॥੭॥

ਸੁਹਣੀ ਹੈ ਤੇਰੀ ਟੋਰ ਅਤੇ ਮਿੱਠੜੀ ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ।

ਤੂੰ ਕੋਇਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੂਕਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਚੰਚਲ ਹੈ ਤੇਰੀ ਜੁਆਨੀ।

ਤੇਰੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਜੁਆਨੀ ਮਨ-ਭਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਹੈ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਬੜੀ ਮਟਕ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਵਾਲੀ,

ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਕੰਤ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਰੰਗੀਜੀ ਹੈ ਤੇ ਮਤਵਾਲੀ ਹੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਗੂੰ ਫਿਰਦੀ ਹੈ।

ਹਰੀ ਦਾ ਦਾਸ ਨਾਨਕ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਚਾਲ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ ॥੮॥੨॥

Spanish Translation:

Wadajans, Mejl Guru Nanak, Primer Canal Divino.

Ten Compasión de mí, oh Señor, para que recite Tu Nombre.

Tú, oh Señor, creas todo y también prevaleces en todo. Prevaleciendo y creando todo,

le asignas a cada uno su tarea. A algunos los bendices con la Gloria de los reyes

y a otros los haces vagar como pordioseros.

A la avaricia y al apego los haces parecer dulces y así el mundo vive en el engaño.

Oh Señor, ten Compasión de mí para que recite Tu Nombre. (1)

Verdad es Tu Nombre, por siempre complace a mi mente,

mi dolor es disipado y la Paz compenetra mi ser.

Los ángeles, los mortales y los sabios silenciosos cantan Tus Alabanzas;

sí, Te cantan los que han conocido Tu Amor.

Pero aquéllos que son desviados por Maya, pierden su vida en vano.

El hombre lleno de ego nunca Te alaba y no entra en razón, no se percata de que aquél que ha nacido,

también va a morir. Por siempre Verdad es Tu Nombre, oh Señor, Complaces siempre a mi mente. (2)

Bendito es el momento en que Te alabo; dulce Néctar es el Bani de Tu Palabra Ambrosial.

Tus Sirvientes se postran reverentes a Tus Pies; esos mortales viven apegados a tu Esencia;

sí, aquéllos que han logrado probar Tu Servicio están apegados a Tu Esencia.

Sólo los que aman Tu Nombre prosperan, aquéllos que fueron bendecidos con el Néctar del Naam.

Aquéllos que están imbuidos en Tu Nombre, su Gloria se incrementa día con día.

Algunos no conocen lo que son las buenas acciones y la rectitud, pues no conocen a su Único Señor. Bendito es el momento en que eres alabado, oh Dios; dulce Néctar es el Bani de Tu Palabra. (3)

Ofrezco mi ser en sacrificio al Verdadero Nombre, oh Señor

Tu Reino es Eterno, nunca se acaba, sí, es siempre Duradero e Inmutable.

Sólo Te sirve aquél que se inmerge en el Equilibrio de la Meditación Contemplativa.

Ni adversario ni dolor pueden tocarlo;

ni la Maya lo contamina.

Ofrezco por siempre mi ser en sacrificio a Ti y a Tu Nombre. (4)

Tus Devotos, oh Señor, han habitado en Ti

desde el comienzo de los tiempos.

Ellos cantan el Kirtan de Tu Alabanza parados a Tu Puerta. Habitan sólo en Ti,

Uno Verdadero, Destructor de las pasiones, pero sólo habita en Ti quien Te eleva en su mente.

Tú creaste la duda y nos hiciste vivir en la ilusión a todos,

pero cuando la duda se aclara y bendices a Tus Devotos a través de la Gracia del Guru, nos salvas de la trampa de la muerte.

Oh Dios, desde el comienzo de los tiempos los Devotos han vivido en Ti. (5)

Oh mi Gran Maestro, eres Infinito e Inefable.

¿Cómo Te puedo alabar, qué ofrenda dar?

No sé qué decir; si tuviera Tu Gracia, sólo entonces reconocería Tu Verdad.

Podré conocer Tu Verdad sólo si Tú Mismo me La revelas y toda mi hambre,

aflicción y duda serán destruidas. Reza Nanak,

nuestra duda se desvanece en cuanto uno reconoce esta Sabiduría del Guru:

que el Señor es Grandioso, Inefable e Infinito. (6)

Bellos son Tus ojos, relucientes Tus dientes; Tu nariz tiene tanta gracia,

y Tu cabello lustroso es tan largo.

Tu cuerpo es radiante, bañado en oro y llevas el Mala de Krishna.

Habiten en Él, oh hermanas, para que no se postren en la puerta de la muerte.

Sean instruidas, oh novias del Señor,

y la escoria de sus mentes será limpiada

y podrán distinguir entre un cisne y una grulla. Bellos son los ojos del Señor; brillantes son Sus dientes. (7)

Graciosos son Tus modales, oh Señor, dulce es Tu hablar.

Como un rizo dorado es Tu Juventud; absorto en Tu Propio Ser,

Tu Juventud es radiante y Tu Visión lo abarca todo. Con pasos medidos como los del elefante,

estás absorto en Tu Propia Majestuosidad.

Aquélla que está embebida con el Amor de tal Señor, fluye en Estado Místico como las aguas del Ganges.

Reza Nanak, soy Tu Esclavo, oh Señor; Tus Movimientos son Graciosos y Tu hablar Exquisitamente Dulce. (8-2)